dichterlijke vrijheid.........

zeven woorden
een gedicht
zeven mooie
woorden

terug van vakantie

Dotted Miss Liberty.

gemaakt van 4 charmpacks Liberty stoffen van Kaffe Fassett, aangevuld met stippen in allerlei kleuren. 

De buitenrand is van blauwe Aboriginal Dots.

Al weer twee dagen thuis, de was gedaan, de koffers uitgepakt etc. etc. We waren twee weken in het mooie ( en warme en winderige ) Schagen. Noord-Holland, met zijn weidse waterrijke landschap, hiervandaan, de andere kant van het land. We bezochten de WestFriese markt op donderdag; we zagen onder meer de  prachtige nog levende klederdrachten uit alle Nederlandse windrichtingen aan ons voorbij trekken; we fietsten over de dijken; we lazen de NoordHollandse kranten met onder meer de berichten over de Oranjemis in Opdam en zijn pastoor.

 En natuurlijk - het was ook een "werkvakantie".

 Ik heb twee quilttops gemaakt. 

Free Style Patchwork

 Acht Fat Quarters in Geel en Paars (van licht naar donker ) aangevuld met een groen-paars-geel gestreepte stof voor de verbindende strips en een paarse ton-sur-ton voor de buitenrand.

Een foto van bijna alle sterren - Opmerkelijk nieuws | MSN Nieuws

Een foto van bijna alle sterren - Opmerkelijk nieuws MSN Nieuws

Dit is alleen maar de link naar een heel bijzonder bericht. Niks quilterigs maar bij het zien van deze bijzondere foto's heb je toch weer het gevoel dat wij hier maar slechts een stipje in dit universum zijn.

shibori - verven

eerst twee maal diagonaal gevouwen tot een vierkant en toen steeds kleiner over de punten heen

tot een nieuw vierkant - boven en onderkant ruitvormig afgedekt met een vierkante metalen plaatjes en vastgezet met vier wasknijpers.

een vierkant lapje geverfd met een grote knoop in het midden, de krijgt dan als het ware een zon met stralen

harmonica gevouwen lapje, vastgezet met wasknijpers, de afdrukken zijn de witte streepjes

als een paraplu gevouwen om een penseel

eerst harmonica gevouwen en daarna tot driehoekjes gevouwen en vastgezet met opnieuw wasknijpers

Dit is nog maar een kleine mogelijkheid van alle methoden van de oorspronkelijk Japanse Shibori oftewel afbind techniek; velen van ons kennen het nog wel uit de jaren 70 van de zgn tie-dye t-shirts. Je was fan of juist helemaal niet én het had in mijn herinnering ook iets provocerends. Ik vond het prachtig maar mijn ouders wilden beslist niet dat ik in zo'n vod rondliep. Generatiekloof? vast wel!

Volgende keer meer - ik heb nog heel veel Procion - en als het zo warm blijft - ideaal weer om stof te verven en buiten te zijn. Alleen al dat spoelen he?

collage quiltjes, het vervolg...........

Na een dagje verven en een warme nacht slapen heb ik aan het eind van de middag de lapjes gespoeld, gewassen, gedroogd, gestreken en gefotografeerd. De gestikte strook tussenvulling, hierboven,  vind ik zeer geslaagd. Wat er mee te doen: geen idee nog, mooi naar kijken en af en toe aaien.   

Bij de collage-quiltjes kun je heel goed zien dat niet alle gebruikte stoffen op dezelfde manier hebben gepakt. Dat was ook de verwachting natuurlijk. Er zit veel verschil in licht en donker maar ook - en dat vind ik raar - zijn sommige stukken a.h.w. bruinig geworden.

En dus.........

ben ik over het resultaat gematigd tevreden.

De rafeltjes had ik wel ingecalculeerd en met een laagje organza of tule en wat meer "pimp"

kunnen het nog hele leuke quiltjes worden.

Een volgende keer zal ik toch anders te werk gaan denk ik. 

Ik kan dan a. de stukjes meer gaan doorstikken en niet alleen langs het randje zoals ik nu heb gedaan; b. de lapjes van te voren behandelen met anti-rafel lijm of c. toch alle lapjes eerst van een mooi zoompje voorzien en dan collageren.

Moet nog maar eens nadenken alvorens verder te gaan met dit experiment.

Wat ik overigens altijd een nadeel vind, voor een relatief kleine hoeveelheid lapjes gebruik je om alles schoon te krijgen zo vreselijk veel water en energie dat ik me afvraag of het wel al die moeite waard is, je kan ook zo veel hele mooie stoffen kopen. En milieutechnisch gezien???? Ik weet het niet.  

Een volgende keer ga ik so-wie-so verven met één kleur, gradatieverven, dat soort dingen, je kan dan veel meer lappen verven en die kunnen allemaal achter elkaar en tegelijkertijd in hetzelfde water. Volgens mij scheelt dat een enorme hoeveelheid water en werk. 

Wat niet wegneemt dat ik het zelf verven van stoffen wel ontzettend leuk vind. We hadden een erg gezellige middag, met ons tienen in de tuin bij Dinie.

collage quiltjes als voorbereiding

Gisteren en vandaag heb ik onder meer gewerkt aan een 4-tal collagequiltjes in wit en naturel kleurige lapjes.

De meeste stoffen zijn puur katoen, maar er zitten ook blends bij met polyester en viscose of linnen.

Ben heel benieuwd hoe dat uitpakt wanneer ze morgen worden geverfd met Procion-verf. Er zullen zeker verschillen te zien zijn - de ene stof pakt nu eenmaal beter en anders dan de andere.

Ik ga voor het experiment.

We gaan met onze quiltgroep verven in de tuin bij Dinie.

Alsof we, toen we het planden een paar weken geleden, dat het morgen weer mooi weer zal zijn. 

De derde foto, dat is hier de bovenste, is een stuk gestikte Hobbs-interfacing. Ook die wil ik verven met Procion. Kiek'n wat wöt, zoals ze hier zeggen. Nu al benieuwd naar het resultaat.

Natuurlijk ga ik ook nog gewoon wat katoenen stoffen verven, als je de mogelijkheid moet je die grijpen. Ik vind het stof verven wel erg leuk maar zo'n geklieder om het in je eentje te doen. Met de quiltgroep is het veel leuker.

minstens 30 jaar geleden.................., / at least 30 years ago

( we hadden net met een groep "idealisten" een werkgroep voor Amnesty International opgericht in ons dorp ) kocht ik een AI - kaars met een gedicht. Deze kaars stond jaren in ons huis, wilde a.h.w. niet opgebrand worden, maar nu is hij toch echt met de laatste loodjes bezig - hij staat te smelten in de zon, zonder na te denken hadden we de kaars met kandelaar op de tuintafel gezet.

Zonder er bij na te denken...........

Ook vandaag de dag gaan de gedachten nog rond op dezelfde manier, er is niet veel veranderd en tegelijkertijd ook heel veel. Ik wil u het gedicht niet onthouden en het daarmee ook behouden in mijn hart.     Elke dag is er wel een moment om stil te staan bij de Universele Rechten van de Mens.

Aan Karelena

geluiden hoor je geen, handen op het steen / lippen op de muur, geluid betaal je duur
de herfst zal mij niet zien, oktober al misschien / echo's in mijn cel, voetstappen - vaarwel
kom je, kom je vrij verbrand dit vers voor mij.  

Vlademir Batsjev.